Mijn marathon diploma

Mijn diploma van mijn geweldige prestatie op de marathon van Brussel 2010 staat online. Heerlijk, ik ben zo fier op mezelf. Bedankt iedereen voor de vele felicitaties.

IK ben een marathon loper

Het mag gezegd worden. De marathon van Brussel 2010 was een feest editie. Een zalig zonnetje, geen wind en niet te warm. Opstaan om 6 uur, koude spaghetti slierten eten met een banaan en dan vertrekken met de trein richting Brussel.

Af en toe praat ik met medelopers over hun voorbereiding en hun doel van de dag. Ik knijp in een oude man zijn neptieten en zet me schrap voor een geweldige apotheose van meer dan 4 maanden voorbereiding. HEt kan niet meer stuk met mijn meer dan 1000 km voorbereiding en 3 u 30 als doel.

Ik besloot te starten aan de 3u 45 ballonnen, dan vertrek ik een scheet later dan de gele 3u30 ballonnen. Als ik die bijhaal of daarbij blijf haal ik mijn doel zowiesow. Na 3km loop ik op 15 meter van de gele ballonnen. Ik merk wel dat ze de eerste kilometers voorliggen op schema. Dat is waarschijnlijk om het verval van de laatste 10 km op te kunnen vangen.

Na 16 km besluit ik de gele ballonnen in te halen. We vertrekken richting Tervuren. Stillekes aan begin ik te beseffen dat het tempo goed ligt , ik niet ga moeten gaan kakken, maar dat mijn maag wel nogal borrelt. De bevoorading is op zijn minst interessant te noemen. Om de 2,5 km slagen ze u om uw oren met waterkes, AA drink, banaan, een AA gelleke en dan had ik nog druivensuiker, nen energiedrink en een graanreep mee. Beurps borrel burp.

Op weg naar Tervuren zie ik de Keniaan Levy Matebo al terug richting grote markt hossen. Met hossen bedoel ik tegen 18.9 per uur over het asfalt vliegen. Pas een paar minuutjes later zie ik de eerste Belgen die strijden om het Belgisch kampioenschap marathonlopen. Ik zorg gewoon voor stabiele tussentijden. Telkens mooi aan het zelfde tempo haal ik beetje bij beetje de andere marathonlopers wat in.

Ik zie geweldige paleizen, tunnels, musea, stadsparken, triomfbogen en lege wegen de revue passeren. Het is een mooie omloop. In het park van Tervuren denk ik plots, en vanaf nu is het nog enkel teruglopen. Nog 'maar' 15 km. Mijn tempo zakt niet, maar mijn hartslag begint toch wat aan de hoge kant te liggen. De gele ballonnen zijn nergens meer te bekennen.

Feitelijk loopt er niets mis, geen pijntjes, geen darmen die opspelen, ik kan het tempo aanhouden enzovoort. Enkel mijn maag zit soms vol. En dan na 34 km geeft mijn hartslagmeter er de brui aan. Mijne Garmin 405 denkt dat er geen batterij meer over is en gaat in sleepstand. Paniek, ik moet nog een heel eind en weet plots absoluut niet meer hoe snel ik loop of hoe laat het is. Het enigste dat ik kan doen is er stevig de pas in houden. Versnellen zit er absoluut niet meer in.

Km 35, het gaat nog wel, maar ik begin meer en meer te denken in nog maar 7 km, 6.5. Gelukkig komt nu de halve marathon samen met de echte marathon. Veel meer volk, maar wel trager. Goed voor de moraal dus. De Tervurenlaan omhoog is veel langer, steiler en venijniger dan ik me kan herinneren van de 20 km door Brussel. Het zulllen die extra 20 km in de benen zijn die het em doen. Eenmaal bovenaan zie ik het Jubelpark, vanaf nu weet ik het zeker. Ik ga finishen en waarschijnlijk binnen mijn gestelde doeltijd.

Als bonus komt mijn Garmin uit de winterslaap. Ik ben een 5vijftal kilometers kwijt, maar kan nu terug controleren of mijn tempo niet afzakt. Enkel nog 3 km afdalen richting grote markt. Ik blijf aftellen en uiteindelijk zie ik het bordje : nog 100 m. Heerlijk ik kom aan en mijn emoties komen los. Deze medaille heb ik zo hard verdiend. Voor iedereen die me tips gaf, voor iedereen die me steunde, voor iedereen die me supporterde, voor al de tijd ten koste van mijn super gezinnetje en tot slot voor mezelf. Ik ben heel heel heel TROTS op mezelf!

De volledige einduitslag vind je hier, ik liep met nr 1329. Uiteindelijk is mijn eindtijd 3 u 26 min en 14 sec geworden. Ik heb de 412ste tijd geopen van de 2000 marathonlopers.Dat is 12.3 km per uur. Niet slecht voor een debuut marathon. Nu is het rusten geblazen.

Kilometers vreten

Marathons bestaan uit 42.2 km. Als je deze afstand ooit in 1 keer achter elkaar wil afleggen, moet je veel oefenen. En een beet zijn.

Mijn schema doet me dan ook kilometers vreten. Maar dat is dan ook de enigste manier om die afstand in de benen te krijgen. Anders geraak je nooit aan de finish zonder kleer/spierscheuren.

Dus je past je wekelijkse loopjes aan. Een keer in de week doe je een long run. Het tempo mag lager, maar de afstand moet  hoger. Gisteren 32km aan wedstrijdtempo gelopen en mijn benen zijn zo leeg dat ze zelfs geen pap meer kunnen zeggen. Enkel nog poep.

Ingeschreven voor mijn eerste marathon

De oorsprong van de marathon ligt in het jaar 490 v.Chr., toen de Griekse soldaat Phidippides van Marathon naar Athene gesneld zou zijn om het nieuws van de overwinning van de Atheners op de numeriek veel sterkere Perzen aan koning Darius te melden. Na het uitbrengen van de woorden «Verheug u, wij hebben gewonnen!», viel de boodschapper dood; hij bleek een zonnesteek te hebben opgelopen. Over de waarheid van dit verhaal valt nog te twisten maar ach, wat maakt het uit. De Franse filoloog Michel Bréal opperde al in 1896 om de marathon in het programma van de eerste Olympische Spelen op te nemen.

Ja ja, ik heb mij ingeschreven. Ik ben vanaf nu dus een officiëel marathon inschrijver. Nu kan ik niet meer terug. Mijn startnummer heb ik nog niet, maar de marathon van Brussel (10/10/10) zal voor eeuwig mijn naam in haar deelnemerslijst dragen. Wat een heerlijk gevoel. Nu nog zorgen dat ik bij de eerste 20 000 deelnemers eindig.

Een week in het schema van een kampioen

In de boekskes lees je vaak een interview met een topatleet. Onderaan het artikel verschijnt er dan een week uit hun trainingsschema.Om mezelf wat op te peppen, zal ik week 3 uit mijn marathonschema eens publiek maken.

Ik moet toegeven. Als ik het zo lees, krijg ik het zelf een beetje moeilijk.

di: interval, 6 * 1600 (z4)
wo: 12 km recuperatie (z1)

do: tempoloop 15km (z2-z3-z2)
vr: heuveltraining (optioneel )
we: 24 km lange duurloop (z2)

In de zone

De grote lijnen van mijn marathon schema liggen vast. Met een paar vaste ingrediënten zoals een lange duurloop, intervaltraining en een temporun geraak je al heel ver. Na 18 weken zou ik de marathon van Brussel in 3 u 30 moeten kunnen lopen.

Elke week meer kilometers, en rustig de intervallen opdrijven. Na drie weken mag ik het aantal kilometers met 20 of 30% terugschroeven, maar de week erna is het dubbel zo hard gaan.

Dit zijn mijn zones met als basisgegevens max hartslag 190bpm, rusthartslag 40bpm. Ik gebruikte de formule van Karvoren.

Trainings.Hf= % maal ( Hfmax.-Hf.rust) + Hf.rust.

zone 1 (65%) - 138 - 148 - regeneratieloop

zone 2 (75%) - 150 - 156 - longrun of lange duurloop

zone 3 (80%) - 156 - 165 - fartlek

zone 4 (85%) - 165 - 175 - tempoloop

zone 5 (80%) - 170 - 190 - interval

Melkzuur.be

Binnen een maand gaan ze me eens goed nakijken op het sportmedisch adviescentrum van de K.U.L.
Neen, niet aan mijn hoofd. Ze zullen nagaan of het wel verantwoord is dat ik aan een marathon zou deelnemen. Die dag zie ik dus eerst een sportarts  en daarna zullen medewerkers van het sportmedisch adviescentrum van de K.U.L. inspanningstesten bij me afnemen.

Daar testen ze minstens 2 zaken. Mijn omslagpunt en mijn maximale hartfrequentie.

Een VO2 max opname. Dat is de maximale hoeveelheid zuurstof die ik per minuut op kan nemen. Hoe hoger die is, hoe beter mijn spieren van brandstof voorzien worden.

Mijn omslagpunt berekenen doen  ze aan de hand van lactaat metingen. Hoe groter de inspanning op de loopband, hoe meer je melkzuur of lactaat je zal produceren. De grens waar je een bepaalde waarde van melkzuur overschreidt, is je omslagpunt.  

• Onder deze grens train je aëroob (traag, conditie)
• Boven deze grens train je anaëroob (snel, wedstrijdtempo, verzuring, kramp, pijn achteraf)

Ik wil de marathon van Brussel lopen

Na mijn geweldig loopavontuur van de 20km door Brussel, wil ik genieten van mijn vakkundig opgebouwde loopconditie. Mijn doel is de marathon van Brussel uitlopen op 10/10/10. Dan kan ik later aan de haardvuur vertellen aan mijn lieve kleinkinderen dat de opa 42 kilometerkes op 1 dag heeft gelopen langs manneken pis. Moest ik dan kleinkinderen hebben natuurlijk.

En ik heb al een coach gevonden! Een collega die aan triathlon doet, gaat me trainen. Ik heb nog ongeveer 20 weken om mij klaar te stomen. Mijn eerste trainingsweek kreeg ik al meteen door :

Goed uw eerste blok van 4 weken start op 21/6 dwz volgende week mag je een duurloop doen van 21k een interval (4x6min) en een recuperatieloop. De week daarna rustig want de week erna begint het feest ;)

Misschien de marathon van Brussel

Ik zie het allemaal redelijk positief in. Maar wat na de 20 km door Brussel? Het zou toch zonde zijn om deze prachtig opgebouwde conditie zomaar te laten verwateren. Er moet dringend naar een nieuw doel gezocht worden. Misschien de marathon van Brussel?

Tijd, goesting en ernergie zat. Daarbij kreeg ik van yesiamamarathonner een geweldig boek te leen: The non runners Marathon trainer. Ik hoop dat ik het niet meteen verslind.

Dit boek helpt non runners bij de voorbereiding van het uitlopen van een volledige marathon in amper 16 weken tijd. Ze benaderen deze uitzonderlijke prestatie niet alleen vanuit fysiologisch, maar ook vanuit psychologisch standpunt. Als je het schema religieus volgt zouden de slaagkansen zouden 99,5% zijn. Wowkes.