dinsdag 8 oktober 2013

Kustmarathon Zeeland 5 oktober 2013

Op zaterdag 5 oktober liep ik voor de vijfde keer in mijn leven een marathon. Net geen 3 jaar na mijn eerste in Brussel op 10/10/10. Ik liep hem uit in 3 uur 48. Hoe verder van huis, hoe trager ik hem loop. Maar tijd zegt niet alles. Deze marathon zal ik niet snel vergeten.


Nederlandse marathons zijn niet allemaal vlak. De kustmarathon van zeeland is de zwaarste van Nederland. En daar zijn redenen voor. Het is de unieke mengeling van de Zeeuwse zon, de pittige duinhellingen met zijn ingewerkte trappen en het onverschrokken getijden werking van de zee die hem beenhard maken.


Het is geweldig loopweer, niet meer dan 17 graden en weinig tot geen wind. Tijdens de start raden ze iedereen aan om niet te snel te starten en zeker genoeg vocht op te nemen tijdens het lopen. Het is naar het schijnt hoog water. Kan het mij wat schelen? Neen, ik ben toch geen garnaalvisser gniffel ik.


Met een redelijk tempo begin ik aan de marathon, dik boven de 12 km per uur. Het lopen gaat fijn : leuk door het bosje, dan een klein stukje strand, nog een lange brug van 2 keer 3 kilometer met daar een beetje geasfalteerd eiland tussen. Voor je het weet ben je 20 km verder. De muziek is goed  gekozen en ik sta zelfs een beetje voor op mijn schema. En binnen 6 kilometer staan vrouw, supporters en kindjes klaar om mij aan te moedigen. Joepie, deze marathon wordt een eitje.




Maar plots zie ik het, we moeten over het strand. En het strand ligt er niet bij zoals in Oostende, Blankenberg, Bredene of Cadzand. Nee hier zijn de geallieerden waarschijnlijk geland en terug huiswaards moeten keren. Het is effectief hoogtijd en de garnaalvissers komen zelf niet buiten. Ik wil maar zeggen, het strand lag er niet gladjes bij. Ik spring van krater naar krater, navigeer door de zandkastelen, haal mijn voeten uit het drijfzand en ploeter verder. Iedere meter voel ik de kracht uit mijn benen sijpelen. En ik moet nog een halve marathon lopen.


Dit stuk strand van 6 kilometer is onverbiddelijk, maar ik ga door. Na 4 km strand merk ik dat loper Luc naast me loopt. Dat betekent dat er toch een einde moet komen aan de zandhel. Hij haalt mijn moraal terug beetje boven en babbelt de zand demonen uit mijn hoofd. Eindelijk zie ik terug volk en het officiële afspreekpunt. Zalig om mijn geweldige gezinnetje te zien. Ik val op mijn knieën, knuffel iedereen heel hard en moet dan spijtig genoeg weer verder. Het strand is achter de rug en nog 16 km te gaan.



Maar nu is het aan de duinen. Vanaf nu bezem ik heel af en toe iemand op, maar nog meer halen ze mij in. De duinen hier hebben last van grootheidswaanzin. De ene duin is nog steiler dan de andere en voor sommige hebben we zelfs trappen nodig. Het zand heeft zijn werk gedaan, ik ben bekaf. Soms moet ik zelfs een heuveltje opstappen en bij de drankposten stop ik telkens om te drinken. Cola, banaan, dropjes, SUIKER NUUUUUUUUU!

Op zo een momenten denk je toch, wat doe ik hier nu toch? Alleen nog als ik fotografen zie, komt de moose naar boven. Dan haal ik mijn schouders van mijn knieën en doe ik dat ik nog leef. Hoewel ik heel diep zit, prent ik me in dat de meet dichterbij komt. Uren later kom ik in de verte een nieuwe strand tegen, nog anderhalve kilometer te gaan. En dan haal ik de finish. De 42 kilometer van Zeeland is wel niet mijn snelste marathon, maar wel mijn grootste overwinning.


Daarna konden we lekker van de rest van ons weekend genieten, relax.

woensdag 30 januari 2013

Antwerpen voor het betere trappenwerk

De kogel is door de kerk. Nog 12 weken trainen voor mijn volgende marathon. Gewoon het gevoel al nog eens met een echt doel bezig te zijn, doet me deugd. Gedaan met al dat feestvet, say hello to Spart, want het zal nog stevig trainen worden nog minstens 550 km te gaan. Maar de marathon van Antwerpen 2013 lijkt me wel wat.

Met de santa run, de ten miles (en marathon) en de cittA Urban City Trail hebben ze in het Stad voor elke loper wat wils. Ik laat me sinds lang nog eens begeleiden door een schema van myasics.be.  Er zijn rete veel mogelijkheden en je hebt er veel feedback van de loopgemeenschap, wat dat ook moge betekenen.

dinsdag 8 februari 2011

Winterslaap

Beetje bij beetje geraak ik uit mijn loop winterslaap. Het is dan ook berekoud geweest.

Ja er waren weken bij
  • dat ik maar 1 keer liep
  • dat ik minder dan 20 km liep
  • dat ik meer bier dan kilometers vrat
  • dat ik mijn garmin vergat op te laden

Maar dat is allemaal verleden tijd. Mijn week gemiddelde gaat weer de hoogte in. Vorige week 4 trainingen en 44 km aan schoen versleten. Not bad at all. De 20 km door Brussel gaan een makkie worden.

woensdag 3 november 2010

www.hardloopschema.nl

Ik was nog vergeten om de site http://www.hardloopschema.nl/ te danken voor hun gratis schema. Midden in mijn marathon training, begon ik aan mezelf te twijfelen. Daarom zocht ik een professioneler schema op.

Hardloopschema.nl staat bovol tips, schema en calculators. Het heeft een betalende versie, maar dat was voor mij niet nodig. Ik nam het gratis schema met de voorbereiding van de marathon van Berlijn. En het heeft gewerkt! Nog 3 minuten beter dan het schema beloofde.

woensdag 27 oktober 2010

24 urenloop leuven 2010

Je kon me vandaag als een bezetene rondjes zien hossen op de atletiekpiste van het sportkot. De Leuvense 24 urenloop is volop aan de gang. Een geweldig evenement onder de Leuvense studentenkringen. En bijna elk jaar gaat team Apolloon met de eindzege 'lopen'.

De piste is ongeveer 530 meter lang en mijn beste tijden schommelden rond de minuut 30, dat is 20km/u. Zelfs na tien rondjes, bleef ik dit tempo volhouden, maar het blijft sterven. Jeuj ik heb een T-shirt gewonnen.


Mijn vroegere studentenkring Industria staat op dit moment op de vijfde plaats, amper 3 rondjes voor op team Pedal. Er zijn jaren geweest dat we tweedes en derdes eindigden, maar dit jaar komt het er vooral op aan de schade te beperken. Laten we hopen dat ze het volhouden.

maandag 18 oktober 2010

Brussel Acerta Ekiden aflossingsmarathon 2010

Ook dit jaar waren we van de partij op de Ekiden van Acerta in Brussel. Het was weer een feesteditie, een prachtig parcour en heel veel sfeer.




Dit jaar schreven er zich 737 ploegen in. We eindigden met ons team als 121ste in een tijd van 3u09m18s, dat is zowaar een gemiddelde van 13,37km/u.

Al onze lopers waren die dag in bloedvorm. Je kon achteraf zelfs een vleug van paardehormoon in ons zweet waarnemen. Zo hard stonken we.

Loper 1 - Frank - 19'36 - 3'56/km - 15.31km/u
Loper 2 - Sven - 41'17 - 4'08 - 14.54
Loper 3 - Geert - 28'13 - 5'39 - 10.64
Loper 4 - Bert - 44'05 - 4'25 - 13.61
Loper 5 - Maarten aka Frank - 20'53 - 4'11 - 14.38
Loper 6 - Nico - 35'15 - 4'54 - 12.25

Ik liep dus 2 keer en ben best tevreden over mijn tijden. 15,3km/u is mijn persoonlijk record op de 5k en mijn garmin gaf nog iets meer meters aan! Na de eerste ronde was ons team 57ste, stoef stoef stoef.

Ons ander team deed het ook lang niet slecht met een eindtijd van 3u49m59s. Kijk gerust eens naar de beste foto's van sportograf.

vrijdag 15 oktober 2010

Mijn marathon diploma

Mijn diploma van mijn geweldige prestatie op de marathon van Brussel 2010 staat online. Heerlijk, ik ben zo fier op mezelf. Bedankt iedereen voor de vele felicitaties.

maandag 11 oktober 2010

IK ben een marathon loper

Het mag gezegd worden. De marathon van Brussel 2010 was een feest editie. Een zalig zonnetje, geen wind en niet te warm. Opstaan om 6 uur, koude spaghetti slierten eten met een banaan en dan vertrekken met de trein richting Brussel.



Af en toe praat ik met medelopers over hun voorbereiding en hun doel van de dag. Ik knijp in een oude man zijn neptieten en zet me schrap voor een geweldige apotheose van meer dan 4 maanden voorbereiding. HEt kan niet meer stuk met mijn meer dan 1000 km voorbereiding en 3 u 30 als doel.


Ik besloot te starten aan de 3u 45 ballonnen, dan vertrek ik een scheet later dan de gele 3u30 ballonnen. Als ik die bijhaal of daarbij blijf haal ik mijn doel zowiesow. Na 3km loop ik op 15 meter van de gele ballonnen. Ik merk wel dat ze de eerste kilometers voorliggen op schema. Dat is waarschijnlijk om het verval van de laatste 10 km op te kunnen vangen.

Na 16 km besluit ik de gele ballonnen in te halen. We vertrekken richting Tervuren. Stillekes aan begin ik te beseffen dat het tempo goed ligt , ik niet ga moeten gaan kakken, maar dat mijn maag wel nogal borrelt. De bevoorading is op zijn minst interessant te noemen. Om de 2,5 km slagen ze u om uw oren met waterkes, AA drink, banaan, een AA gelleke en dan had ik nog druivensuiker, nen energiedrink en een graanreep mee. Beurps borrel burp.

Op weg naar Tervuren zie ik de Keniaan Levy Matebo al terug richting grote markt hossen. Met hossen bedoel ik tegen 18.9 per uur over het asfalt vliegen. Pas een paar minuutjes later zie ik de eerste Belgen die strijden om het Belgisch kampioenschap marathonlopen. Ik zorg gewoon voor stabiele tussentijden. Telkens mooi aan het zelfde tempo haal ik beetje bij beetje de andere marathonlopers wat in.

Ik zie geweldige paleizen, tunnels, musea, stadsparken, triomfbogen en lege wegen de revue passeren. Het is een mooie omloop. In het park van Tervuren denk ik plots, en vanaf nu is het nog enkel teruglopen. Nog 'maar' 15 km. Mijn tempo zakt niet, maar mijn hartslag begint toch wat aan de hoge kant te liggen. De gele ballonnen zijn nergens meer te bekennen.



Feitelijk loopt er niets mis, geen pijntjes, geen darmen die opspelen, ik kan het tempo aanhouden enzovoort. Enkel mijn maag zit soms vol. En dan na 34 km geeft mijn hartslagmeter er de brui aan. Mijne Garmin 405 denkt dat er geen batterij meer over is en gaat in sleepstand. Paniek, ik moet nog een heel eind en weet plots absoluut niet meer hoe snel ik loop of hoe laat het is. Het enigste dat ik kan doen is er stevig de pas in houden. Versnellen zit er absoluut niet meer in.

Km 35, het gaat nog wel, maar ik begin meer en meer te denken in nog maar 7 km, 6.5. Gelukkig komt nu de halve marathon samen met de echte marathon. Veel meer volk, maar wel trager. Goed voor de moraal dus. De Tervurenlaan omhoog is veel langer, steiler en venijniger dan ik me kan herinneren van de 20 km door Brussel. Het zulllen die extra 20 km in de benen zijn die het em doen. Eenmaal bovenaan zie ik het Jubelpark, vanaf nu weet ik het zeker. Ik ga finishen en waarschijnlijk binnen mijn gestelde doeltijd.

Als bonus komt mijn Garmin uit de winterslaap. Ik ben een 5vijftal kilometers kwijt, maar kan nu terug controleren of mijn tempo niet afzakt. Enkel nog 3 km afdalen richting grote markt. Ik blijf aftellen en uiteindelijk zie ik het bordje : nog 100 m. Heerlijk ik kom aan en mijn emoties komen los. Deze medaille heb ik zo hard verdiend. Voor iedereen die me tips gaf, voor iedereen die me steunde, voor iedereen die me supporterde, voor al de tijd ten koste van mijn super gezinnetje en tot slot voor mezelf. Ik ben heel heel heel TROTS op mezelf!

De volledige einduitslag vind je hier, ik liep met nr 1329. Uiteindelijk is mijn eindtijd 3 u 26 min en 14 sec geworden. Ik heb de 412ste tijd geopen van de 2000 marathonlopers.Dat is 12.3 km per uur. Niet slecht voor een debuut marathon. Nu is het rusten geblazen.

vrijdag 8 oktober 2010

Tapering

Zondag loop ik hem, de marathon van Brussel 2010. Voor de moment niets dan rust. Tapering zoals dat heet. Het is vreemd dat ik nu op 2 marathon benen door het leven ga. Mijn conditie is goed, maar een marathon lopen met dees 2 luciferstokskes? We zien zondag wel.

Gelukkig heb ik mijn dochter en vrouwtje nog, om mij op te hemelen. Sterre leerde deze week speciaal ter ere van mijn eerste marathon, zelfstandig te lopen. Het is toch een schatteke.

dinsdag 28 september 2010

Voordelen van lopen

Soms moet ik vroeg uit de veren om mijn marathon training te kunnen combineren met een druk en zalig gezinsleven. Eenmaal aan het lopen is het zalig om de dag te zien ontwaken. Eenmaal nam ik mijn fototoestel mee.

Dit is het geslaagde resultaat.








maandag 20 september 2010

Kilometers vreten

Marathons bestaan uit 42.2 km. Als je deze afstand ooit in 1 keer achter elkaar wil afleggen, moet je veel oefenen. En een beet zijn.

Mijn schema doet me dan ook kilometers vreten. Maar dat is dan ook de enigste manier om die afstand in de benen te krijgen. Anders geraak je nooit aan de finish zonder kleer/spierscheuren.

Dus je past je wekelijkse loopjes aan. Een keer in de week doe je een long run. Het tempo mag lager, maar de afstand moet  hoger. Gisteren 32km aan wedstrijdtempo gelopen en mijn benen zijn zo leeg dat ze zelfs geen pap meer kunnen zeggen. Enkel nog poep.

woensdag 15 september 2010

Oppepper

Niet elke training gaat even vlot, maar nu zit ik terug op hete kolen. Mijn hartslag stijgt minder snel en mijn snelheid is dik in orde. Meer en meer begin ik er in te geloven. Zal al die geïnvesteerde tijd en arbeid opbrengen? Zal ik zonder kleer/spierscheuren de finish halen op de marathon van Brussel 2010. Haal ik de 3 u 30?

De toekomst zal het zeggen. Het is zeker mogelijk. Hoewel ik nog maar sinds maart serieus met lopen begonnen ben, begint mijn lichaam al te wennen aan de vele kilometers. Vorige weken deed ik er nog 90 en 75.

Maar één ding is zeker. Op de dag zelf ga ik er ene lap op geven. En moest het toch niet allemaal van een leien dakje gaan. Opgeven staat niet in mijn woordenboek. Pain is temporary, glory is forever.

maandag 13 september 2010

Wet run

Ik deed zondag een wet run. Klinkt sexy hé? Maar de realiteit is anders. Mijn long run door de regen blijft zich manifesteren in mijn zakdoek. Snutten snot zakdoek vol, ik doe niets anders meer. Het begon nochtans als een goed idee. Lekker in de ochtend de alcohol van het feestje van gisteren er eens doorjagen.

Maar de energie kwam niet en de regen wilde maar niet stoppen. 25 km door de regen later kon je mij uitwringen. Ik woog 6 kg meer. 3 van mijne pul, die zijn taak als spons nauw ter harte nam en mijn t-shirt, tight broek en schoenen deden de rest. Atsjie

donderdag 9 september 2010

Ode aan mijn loopschoenen

oooo gij Asics GT 2150, trouwe kameraad,
en ik weet waar ik over praat

gij zo heerlijke schoenen, die telkens met me mee gaat.
door jullie komt het van woord naar daad

na zoveel kilometers samen ben ik paraat
voor de marathon, de 42km die mij te wachten staat

over mijn loopschoenen geen woord van kwaad
dankzij Asics, mijn prestaties het kwadraat

maandag 23 augustus 2010

Haachtse stratenloop 2010

Ik heb gisteren de 10 miles van Haacht meegelopen, beter bekend als de stratenloop van Haacht. Haacht heeft een vlak en aangenaam parcour, maar daarnaast een serieuze tegenstand. Ik finishte 21ste van de 75 lopers, die aan de 16 km meededen.

13.7 per uur is lang niet slecht. Maar ik ben wel weer eens serieus in het rood moeten gaan. Toch controleerde ik mijn hartslag goed genoeg, dat die niet veel hoger dan 180 aangaf. Naar het schijnt moet ik die eerste kilometers, de rappe mannen een beetje laten gaan en ze later pas oppeuzelen als ze terugvallen, zoals ik nu deed.