24 urenloop leuven 2010

Je kon me vandaag als een bezetene rondjes zien hossen op de atletiekpiste van het sportkot. De Leuvense 24 urenloop is volop aan de gang. Een geweldig evenement onder de Leuvense studentenkringen. En bijna elk jaar gaat team Apolloon met de eindzege 'lopen'.

De piste is ongeveer 530 meter lang en mijn beste tijden schommelden rond de minuut 30, dat is 20km/u. Zelfs na tien rondjes, bleef ik dit tempo volhouden, maar het blijft sterven. Jeuj ik heb een T-shirt gewonnen.

Mijn vroegere studentenkring Industria staat op dit moment op de vijfde plaats, amper 3 rondjes voor op team Pedal. Er zijn jaren geweest dat we tweedes en derdes eindigden, maar dit jaar komt het er vooral op aan de schade te beperken. Laten we hopen dat ze het volhouden.

Brussel Acerta Ekiden aflossingsmarathon 2010

Ook dit jaar waren we van de partij op de Ekiden van Acerta in Brussel. Het was weer een feesteditie, een prachtig parcour en heel veel sfeer.




Dit jaar schreven er zich 737 ploegen in. We eindigden met ons team als 121ste in een tijd van 3u09m18s, dat is zowaar een gemiddelde van 13,37km/u.

Al onze lopers waren die dag in bloedvorm. Je kon achteraf zelfs een vleug van paardehormoon in ons zweet waarnemen. Zo hard stonken we.

Loper 1 - Frank - 19'36 - 3'56/km - 15.31km/u
Loper 2 - Sven - 41'17 - 4'08 - 14.54
Loper 3 - Geert - 28'13 - 5'39 - 10.64
Loper 4 - Bert - 44'05 - 4'25 - 13.61
Loper 5 - Maarten aka Frank - 20'53 - 4'11 - 14.38
Loper 6 - Nico - 35'15 - 4'54 - 12.25

Ik liep dus 2 keer en ben best tevreden over mijn tijden. 15,3km/u is mijn persoonlijk record op de 5k en mijn garmin gaf nog iets meer meters aan! Na de eerste ronde was ons team 57ste, stoef stoef stoef.

Ons ander team deed het ook lang niet slecht met een eindtijd van 3u49m59s. Kijk gerust eens naar de beste foto's van sportograf.

Mijn marathon diploma

Mijn diploma van mijn geweldige prestatie op de marathon van Brussel 2010 staat online. Heerlijk, ik ben zo fier op mezelf. Bedankt iedereen voor de vele felicitaties.

IK ben een marathon loper

Het mag gezegd worden. De marathon van Brussel 2010 was een feest editie. Een zalig zonnetje, geen wind en niet te warm. Opstaan om 6 uur, koude spaghetti slierten eten met een banaan en dan vertrekken met de trein richting Brussel.

Af en toe praat ik met medelopers over hun voorbereiding en hun doel van de dag. Ik knijp in een oude man zijn neptieten en zet me schrap voor een geweldige apotheose van meer dan 4 maanden voorbereiding. HEt kan niet meer stuk met mijn meer dan 1000 km voorbereiding en 3 u 30 als doel.

Ik besloot te starten aan de 3u 45 ballonnen, dan vertrek ik een scheet later dan de gele 3u30 ballonnen. Als ik die bijhaal of daarbij blijf haal ik mijn doel zowiesow. Na 3km loop ik op 15 meter van de gele ballonnen. Ik merk wel dat ze de eerste kilometers voorliggen op schema. Dat is waarschijnlijk om het verval van de laatste 10 km op te kunnen vangen.

Na 16 km besluit ik de gele ballonnen in te halen. We vertrekken richting Tervuren. Stillekes aan begin ik te beseffen dat het tempo goed ligt , ik niet ga moeten gaan kakken, maar dat mijn maag wel nogal borrelt. De bevoorading is op zijn minst interessant te noemen. Om de 2,5 km slagen ze u om uw oren met waterkes, AA drink, banaan, een AA gelleke en dan had ik nog druivensuiker, nen energiedrink en een graanreep mee. Beurps borrel burp.

Op weg naar Tervuren zie ik de Keniaan Levy Matebo al terug richting grote markt hossen. Met hossen bedoel ik tegen 18.9 per uur over het asfalt vliegen. Pas een paar minuutjes later zie ik de eerste Belgen die strijden om het Belgisch kampioenschap marathonlopen. Ik zorg gewoon voor stabiele tussentijden. Telkens mooi aan het zelfde tempo haal ik beetje bij beetje de andere marathonlopers wat in.

Ik zie geweldige paleizen, tunnels, musea, stadsparken, triomfbogen en lege wegen de revue passeren. Het is een mooie omloop. In het park van Tervuren denk ik plots, en vanaf nu is het nog enkel teruglopen. Nog 'maar' 15 km. Mijn tempo zakt niet, maar mijn hartslag begint toch wat aan de hoge kant te liggen. De gele ballonnen zijn nergens meer te bekennen.

Feitelijk loopt er niets mis, geen pijntjes, geen darmen die opspelen, ik kan het tempo aanhouden enzovoort. Enkel mijn maag zit soms vol. En dan na 34 km geeft mijn hartslagmeter er de brui aan. Mijne Garmin 405 denkt dat er geen batterij meer over is en gaat in sleepstand. Paniek, ik moet nog een heel eind en weet plots absoluut niet meer hoe snel ik loop of hoe laat het is. Het enigste dat ik kan doen is er stevig de pas in houden. Versnellen zit er absoluut niet meer in.

Km 35, het gaat nog wel, maar ik begin meer en meer te denken in nog maar 7 km, 6.5. Gelukkig komt nu de halve marathon samen met de echte marathon. Veel meer volk, maar wel trager. Goed voor de moraal dus. De Tervurenlaan omhoog is veel langer, steiler en venijniger dan ik me kan herinneren van de 20 km door Brussel. Het zulllen die extra 20 km in de benen zijn die het em doen. Eenmaal bovenaan zie ik het Jubelpark, vanaf nu weet ik het zeker. Ik ga finishen en waarschijnlijk binnen mijn gestelde doeltijd.

Als bonus komt mijn Garmin uit de winterslaap. Ik ben een 5vijftal kilometers kwijt, maar kan nu terug controleren of mijn tempo niet afzakt. Enkel nog 3 km afdalen richting grote markt. Ik blijf aftellen en uiteindelijk zie ik het bordje : nog 100 m. Heerlijk ik kom aan en mijn emoties komen los. Deze medaille heb ik zo hard verdiend. Voor iedereen die me tips gaf, voor iedereen die me steunde, voor iedereen die me supporterde, voor al de tijd ten koste van mijn super gezinnetje en tot slot voor mezelf. Ik ben heel heel heel TROTS op mezelf!

De volledige einduitslag vind je hier, ik liep met nr 1329. Uiteindelijk is mijn eindtijd 3 u 26 min en 14 sec geworden. Ik heb de 412ste tijd geopen van de 2000 marathonlopers.Dat is 12.3 km per uur. Niet slecht voor een debuut marathon. Nu is het rusten geblazen.

Tapering

Zondag loop ik hem, de marathon van Brussel 2010. Voor de moment niets dan rust. Tapering zoals dat heet. Het is vreemd dat ik nu op 2 marathon benen door het leven ga. Mijn conditie is goed, maar een marathon lopen met dees 2 luciferstokskes? We zien zondag wel.

Gelukkig heb ik mijn dochter en vrouwtje nog, om mij op te hemelen. Sterre leerde deze week speciaal ter ere van mijn eerste marathon, zelfstandig te lopen. Het is toch een schatteke.

Voordelen van lopen

Soms moet ik vroeg uit de veren om mijn marathon training te kunnen combineren met een druk en zalig gezinsleven. Eenmaal aan het lopen is het zalig om de dag te zien ontwaken. Eenmaal nam ik mijn fototoestel mee.

Dit is het geslaagde resultaat.

Kilometers vreten

Marathons bestaan uit 42.2 km. Als je deze afstand ooit in 1 keer achter elkaar wil afleggen, moet je veel oefenen. En een beet zijn.

Mijn schema doet me dan ook kilometers vreten. Maar dat is dan ook de enigste manier om die afstand in de benen te krijgen. Anders geraak je nooit aan de finish zonder kleer/spierscheuren.

Dus je past je wekelijkse loopjes aan. Een keer in de week doe je een long run. Het tempo mag lager, maar de afstand moet  hoger. Gisteren 32km aan wedstrijdtempo gelopen en mijn benen zijn zo leeg dat ze zelfs geen pap meer kunnen zeggen. Enkel nog poep.

Oppepper

Niet elke training gaat even vlot, maar nu zit ik terug op hete kolen. Mijn hartslag stijgt minder snel en mijn snelheid is dik in orde. Meer en meer begin ik er in te geloven. Zal al die geïnvesteerde tijd en arbeid opbrengen? Zal ik zonder kleer/spierscheuren de finish halen op de marathon van Brussel 2010. Haal ik de 3 u 30?

De toekomst zal het zeggen. Het is zeker mogelijk. Hoewel ik nog maar sinds maart serieus met lopen begonnen ben, begint mijn lichaam al te wennen aan de vele kilometers. Vorige weken deed ik er nog 90 en 75.

Maar één ding is zeker. Op de dag zelf ga ik er ene lap op geven. En moest het toch niet allemaal van een leien dakje gaan. Opgeven staat niet in mijn woordenboek. Pain is temporary, glory is forever.

Wet run

Ik deed zondag een wet run. Klinkt sexy hé? Maar de realiteit is anders. Mijn long run door de regen blijft zich manifesteren in mijn zakdoek. Snutten snot zakdoek vol, ik doe niets anders meer. Het begon nochtans als een goed idee. Lekker in de ochtend de alcohol van het feestje van gisteren er eens doorjagen.

Maar de energie kwam niet en de regen wilde maar niet stoppen. 25 km door de regen later kon je mij uitwringen. Ik woog 6 kg meer. 3 van mijne pul, die zijn taak als spons nauw ter harte nam en mijn t-shirt, tight broek en schoenen deden de rest. Atsjie

Ode aan mijn loopschoenen

oooo gij Asics GT 2150, trouwe kameraad,

en ik weet waar ik over praat

gij zo heerlijke schoenen, die telkens met me mee gaat.

door jullie komt het van woord naar daad

na zoveel kilometers samen ben ik paraat

voor de marathon, de 42km die mij te wachten staat

over mijn loopschoenen geen woord van kwaad

dankzij Asics, mijn prestaties het kwadraat

Haachtse stratenloop 2010

Ik heb gisteren de 10 miles van Haacht meegelopen, beter bekend als de stratenloop van Haacht. Haacht heeft een vlak en aangenaam parcour, maar daarnaast een serieuze tegenstand. Ik finishte 21ste van de 75 lopers, die aan de 16 km meededen.

13.7 per uur is lang niet slecht. Maar ik ben wel weer eens serieus in het rood moeten gaan. Toch controleerde ik mijn hartslag goed genoeg, dat die niet veel hoger dan 180 aangaf. Naar het schijnt moet ik die eerste kilometers, de rappe mannen een beetje laten gaan en ze later pas oppeuzelen als ze terugvallen, zoals ik nu deed.

www.dailymile.com

Daily mile is zo een beetje  de facebook voor atleten. Op deze community kan alles over je training kwijt, je runs, swims, walks of bikerides. Andere daily milers kunnen dan commentaar, motivatie of I like that's doorsturen.

Op je profiel staat wat je doel is. Mijn doel is de marathon van Brussel uitlopen, liefst in 3 u 30, maar het mag ook minder zijn ;)

Daily mile ziet er goed uit en je kan er dan nog eens je garmin of nike+ gegevens syncen. Zo kan je automatisch mijn runs op google bekijken. Op de leaderboard zie je hoeveel je traint ten opzichte van je vriendjes. Helemaal niet gek.

Over de 28

Morgen ga ik voor het eerst een rondje van meer dan 28 km lopen. En dat alles aan lage hartslag, dus lager dan mijn vetdrempel van 154bpm. Laten we hopen dat mijn lichaam me niet in de steek gaat laten. En ook dat ik vooral niet moet gaan kaka doen. Het zal een goede test zijn voor de marathon.

Ingeschreven voor mijn eerste marathon

De oorsprong van de marathon ligt in het jaar 490 v.Chr., toen de Griekse soldaat Phidippides van Marathon naar Athene gesneld zou zijn om het nieuws van de overwinning van de Atheners op de numeriek veel sterkere Perzen aan koning Darius te melden. Na het uitbrengen van de woorden «Verheug u, wij hebben gewonnen!», viel de boodschapper dood; hij bleek een zonnesteek te hebben opgelopen. Over de waarheid van dit verhaal valt nog te twisten maar ach, wat maakt het uit. De Franse filoloog Michel Bréal opperde al in 1896 om de marathon in het programma van de eerste Olympische Spelen op te nemen.

Ja ja, ik heb mij ingeschreven. Ik ben vanaf nu dus een officiëel marathon inschrijver. Nu kan ik niet meer terug. Mijn startnummer heb ik nog niet, maar de marathon van Brussel (10/10/10) zal voor eeuwig mijn naam in haar deelnemerslijst dragen. Wat een heerlijk gevoel. Nu nog zorgen dat ik bij de eerste 20 000 deelnemers eindig.

Zomerloop Cadzand

Vooraf
Ik ben goed  in conditie en ben op vakantie. Via een evenementenfoldertje blijkt er een lokaal loopwedstrijd door te gaan, op dinsdag 3 augustus 2010 is het de 5 de zomerloop in de duinen van Cadzand. Zal ik die strandjutters eens laten zien hoe ze moeten lopen? Ik schrijf me in voor de 9.6 km, dat kan dan lekker zowel als heuveltraining als snelheidstraining van de week doorgaan.

Tijdens
Oei, de opkomst is toch groter dan verwacht. De concurrentie is niet mals. Oei die mannen hebben allemaal T-shirts van een loopclub, triathlon, of van marathon aan. Ik ben benieuwd.

Aargh, ik heb me helemaal opgeblazen tijdens ronde 1. Hoe ga ik het in godsnaam drie volle rondes uithouden? Dat blijft hier maar dalen en stijgen op die duivelse duinen. Tijdens ronde 2 en 3 word ik zowaar ingehaald door kortademige veteranen, jeugdige lopers en een blondine. Gelukkig staat mijn vrouwtje mij 2 keer per ronde dolenthousiast aan te moedigen. Vooruit met de geit.

Nadien

Het was vreselijk. Het was zalig. Tine is onder de indruk van mijn kunnen. Moe maar voldaan, mag ik terug naar het huisje. Misschien Top 25? En ja hoor na lang zoeken heb ik de einduitslag te pakken. Plaats 19 is lang niet slecht. Ik train voor een marathon, niet de 10km. Nog 2 minuten er af pitsen en ik sta volgend jaar in de top 10.