Tankers Pre legends offensief

 Met 5 trokken we op pad. Onze missie van de dag  was het materiaal testen, teambuilding en ervaring op doen voor de legends trail. Een tocht van 250 km door de Ardennen, zelfs 500 voor Merijn.

Rekruten: allemaal Tankers, trail lovers, trainingsbeesten, graptrailjassen. Ik stel ze even voor.

Merijn : navigator, legends 250, bello gallico, great escape finisher, modder goeroe, aotb winner, inspiratie bron voor de tank. Vrijwilliger bij legends organisatie.

Thomas: tandarts, finisher of : swisspeaks 170k , marathon dus sable, bello. Karel sabbe apalachean trail record setter, aks the calf.

Mathias: ill recuperator, bello metgezel van de tank. Après work trailer. Na deze missie schrijft hij zich in voor Legends 250.

Addie : slammer to be, Finisher bello, great escape, trail triathleet, 150k trainingsweek frequenter. Nl finest.

Frank de Tank : slammer to be. Finisher bello, great escape en murathon. Seroto gang member. Observator. Komt op dreef na 80 km. 

Wapenfeiten:
1 geperforeerde swisspeaks schoen, een ontplofte tankshort, een tankpullover vol gaten, 1 kapotte handschoen.

Navigatie skills : combi horloge, gps64sx is een voltreffer. Enkel de start was wennen geblazen.

Horloge batterij tank : nog 67 percent over de dag nadien met fenix 6x pro, niiiiice.

Rantsoen nu en voor later : negerinnetetten, nougatti, chips, bokes, nootjes, repen, gellekes, m&ms, chocovit, eurodeals, havermout bommen.

1 nieuwe legends inschrijving, go Mathias de deken.

De tank heeft het La buis segmentje downhill verbeterd. Desnoods nog aan te maken. Na 12 km schuiven op beton met mos is  absoluut geen aanrader. Dokter Merijn heeft de oorlogswonden mooi verzorgd met zijn medikit. Het bevat een heel klein schaartje, desinfecterende doekjes, afspoel water, anti wondgaap seri strips en goei plakkers. Ondertussen is Thomas goed gaan bratsen en ook dat zag er niet schoon uit. Nog maar 50 k te gaan 🤦🏻‍♂️.

Regenbroek decathlon is een waardig alternatief voor een verschredde tankshort. De tank heeft nu blauwe plekken op zijn gluteus maximus en tussen zijn wangsneewangpang.

Steentje in tankschoen genaamd 'lil whopper'.

Na de missie heeft ons tempotankteam nog een veilige perimeter met politie afgezet rond een Franse hooligan.

Record zuurtjes in de mond fretten is gezet door Thomas. Hij at 4 donuts en een zak zuren beren, maar wel binnen de 15 min op, een tandje bijsteken noem ik dat. Die heeft veel haar op zijn tanden. Ik stond echt met mijn mond vol tanden.

Bezoek tank bij dokter wapenfeiten:
Er zat nog veel vuil in de wonden. Normaal moet je naaien binnen de 6 uur, nu was het behelpen geblazen. De dokter ging over op een lokale verdoving zonder tequila of stokje in de mond. Dan de gapende wonde grondig kuisen met een tandenborstel, een beetje naaien en nu antbiotica voor een week. De tank moet nog minstens 2 keer op onderhoud voor het gepunnik te onderzoeken.
En ja hoor de tank heeft dokter als nieuwe strava volger 😎 , handig voor toekomstige wapenfeiten.

 

Conclusie : Het reisgezelschap heeft 61 km prachtige legendskilometers, met 2300 positieve hoogtemeters afgelegd op 10 u 5 min. Het tempo van 10 min per km met pauzes en wandelsessies is een echte opsteker. We zitten met een positieve geoliede oorlogsmachine, praktisch klaar voor de legends. Missie geslaagd.  Tank aan iedereen voor deze gewel(da)dige dag.

De tank 11 01 20 20

Bello Gallico 100 mijl

Op 14 december liep ik de bello gallico 100 mijl. Dat is de 2de wedstrijd van de Legends Slam. 4 races op 1 jaar tijd waar de gelukkigen minstens 100 mijl aan hun broek hebben. Het beloofde een modderfeestje te worden volgens de weersvoorspellingen. Na een regen weekje, ontbrak het niet aan buien, wind stoten, een zee van gebladerde modder stroompjes of loopgraven. Kortom de zonnecrême mocht ik thuis laten. We liepen dan vooral in den pikkedonker.

Echt snel ben ik niet, deze dieseltank begint pas te renderen als de echte flandriens buiten komen, dus na ne km of 100. En het was een veldslag. Glijden splashen en doorbijten met Andy Schouppe, Claudia Hanisch en Adam De Backer was het menu voor de eerste 80, wie weet eindigden we wel onder de 20 uur? Mispoes!

Ook Ward Geyskens Barry van Oven Lander Debrabandere Rik Goris Kristof Vanbeneden Wim Peeters Kevin Servranckx Kevin Eulaerts en Alexander De Wulf en Merijn Geerts waren bij de 'gelukkigen' in deze veldslag tussen het 'zachte' terrein en de weerselementen. Sommigen sneuvelden, anderen zagen af.

Ik had mijn oorlogsplan al klaar. 9 weken zwaar trainen om in alle omstandigheden te kunnen presteren. Een winter editie a la Stalingrad mocht me niet van mijn sokken blazen. Het was niet te koud, maar er was veel wind en de hoeveelheid regen op voorhand, maakten dat de loopgraven er niet beter op lagen. Natte voeten, modder hopen langs de binnenkant van de schoentjes, trench feet, ingekoekte modderbeenbeharing zijwaardse mudflip, voorwaartse scheenblok, voor ieder wat wils 🥴. Ik kreeg het allemaal te verduren.

Deze keer wou ik zien wat ik waard was. Geen salonrun zoals de great escape met 31 uurtjes genieten met danspasjes. Nee gaan met die banaan. De koers aframmen. Ik liet mijn goede vrienden in de steek om mezelf op te zoeken. En ik ben mezelf tegengekomen, vooral in of na een checkpoint.
De warmte maakte me loom, en lui en deed met rillen. Ik werd half onwel en probeerde in the field terug te strijden. Daarom change of tactics : het laatste checkpoint ben ik zelf bijna niet in gegaan.

Lekker een krok uit het vuistje en al wandelend eten. Jan ik ben vaak eenzaam geweest met mijn muziek. Maar blijven gaan was de boodschap. De laatste 40 deed ik nog een serieuze coup kwa plaatsen in het voorlaatste cp en daarna nog 2 man afgemaakt on the tracks. Sorry addie en francois denk ik.

Na lang, lang, heel lang alleen te lopen, kwam ik aan op het podium. Lege zaal, maar ik maakte kabaal voor 10! Plaats 6 van de 190 is mijn beste ooit. Dus dat ego zit wel snor. Risico accepted, mission accomplished. Dank u Tim De Vriendt en Stef Schuermans voor deze mooie harde strijd. Goede bewegwijzering btw.

La Magnetoise : waar voor je geld

Wil je eens echt zot doen en waar voor je geld hebben? Schrijf je dan op voorhand in voor de Ultratrail La Magnetoise : 3 euro voor 58 km. Dit is ongeveer een euro per 20 km. Daarbij was het nog is een gevariëerde en uitdagende wedstrijd. Een absolute aanrader dus.

lekker klauteren

De organisatoren begonnen : Het zijn 2 ipv 3 bevoorradingen. Het begin is stevig, het midden vlak en het eind is hard.
Onze vertaling ervan : het begin is leuk, het midden een patattenveld en het einde brutaal.

Deze tocht was super om de beenspiertjes is lekker wakker te schudden. Het weer was geweldig, in dat februari zonnetje kan je wel tegen een stootje. Onze tactiek : op het gemakske beginnen en niet afgeven. En dat werkte. De Seroto trein kwam al fotograferend op gang en rakelde gestaag wandelende lijken op tot aan de finish.

Schuine dwarspaadjes, ravijnen klimtouwen, patatten velden  doorploeteren, modderbeken, chips-oases je kwam het er allemaal tegen. Danku organisatie! Danku loopmakkertjes van Seroto.

Alec, Rik en Frank na de trail

Ultralopen door dummies

Na 6 jaar mocht er nog eens een vervolg komen op mijn loop avontuur blog. Feitelijk zou deze blog  niet meer lopen door dummies moeten heten, ik zou hem moeten herdopen naar "ultralopen door dummies".

Inderdiedie, sinds vorig jaar heb ik ultraruns onder de knie, ik ben dus een ultrarunner vanaf nu. Aangezien je tijdens een trailrun minder snel loopt en de natuur er veel mooier is, is de perceptie van inspanning veel lager. Het lijkt dus gemakkelijker dan marathons lopen ondanks dat het verder is en langer duurt.

En er zijn nog voordelen aan verbonden. Ik heb er een paar vrienden bijgekregen, allemaal maften die zicht de seoroto noemen. Voort ben ik terug beginnen lezen, luisteren en leren over het lopen.

Wat dacht je van deze podcast ? https://www.scienceofultra.com/ Super goed geduide informatie die menig ultrarunner goed van pas kan komen. Tevens aangenaam leesvoer tijdens de eenzame runs.

Kustmarathon Zeeland 5 oktober 2013

Op zaterdag 5 oktober liep ik voor de vijfde keer in mijn leven een marathon. Net geen 3 jaar na mijn eerste in Brussel op 10/10/10. Ik liep hem uit in 3 uur 48. Hoe verder van huis, hoe trager ik hem loop. Maar tijd zegt niet alles. Deze marathon zal ik niet snel vergeten.

Nederlandse marathons zijn niet allemaal vlak. De kustmarathon van zeeland is de zwaarste van Nederland. En daar zijn redenen voor. Het is de unieke mengeling van de Zeeuwse zon, de pittige duinhellingen met zijn ingewerkte trappen en het onverschrokken getijden werking van de zee die hem beenhard maken.

Het is geweldig loopweer, niet meer dan 17 graden en weinig tot geen wind. Tijdens de start raden ze iedereen aan om niet te snel te starten en zeker genoeg vocht op te nemen tijdens het lopen. Het is naar het schijnt hoog water. Kan het mij wat schelen? Neen, ik ben toch geen garnaalvisser gniffel ik.


Met een redelijk tempo begin ik aan de marathon, dik boven de 12 km per uur. Het lopen gaat fijn : leuk door het bosje, dan een klein stukje strand, nog een lange brug van 2 keer 3 kilometer met daar een beetje geasfalteerd eiland tussen. Voor je het weet ben je 20 km verder. De muziek is goed  gekozen en ik sta zelfs een beetje voor op mijn schema. En binnen 6 kilometer staan vrouw, supporters en kindjes klaar om mij aan te moedigen. Joepie, deze marathon wordt een eitje.

Maar plots zie ik het, we moeten over het strand. En het strand ligt er niet bij zoals in Oostende, Blankenberg, Bredene of Cadzand. Nee hier zijn de geallieerden waarschijnlijk geland en terug huiswaards moeten keren. Het is effectief hoogtijd en de garnaalvissers komen zelf niet buiten. Ik wil maar zeggen, het strand lag er niet gladjes bij. Ik spring van krater naar krater, navigeer door de zandkastelen, haal mijn voeten uit het drijfzand en ploeter verder. Iedere meter voel ik de kracht uit mijn benen sijpelen. En ik moet nog een halve marathon lopen.

Dit stuk strand van 6 kilometer is onverbiddelijk, maar ik ga door. Na 4 km strand merk ik dat loper Luc naast me loopt. Dat betekent dat er toch een einde moet komen aan de zandhel. Hij haalt mijn moraal terug beetje boven en babbelt de zand demonen uit mijn hoofd. Eindelijk zie ik terug volk en het officiële afspreekpunt. Zalig om mijn geweldige gezinnetje te zien. Ik val op mijn knieën, knuffel iedereen heel hard en moet dan spijtig genoeg weer verder. Het strand is achter de rug en nog 16 km te gaan.



Maar nu is het aan de duinen. Vanaf nu bezem ik heel af en toe iemand op, maar nog meer halen ze mij in. De duinen hier hebben last van grootheidswaanzin. De ene duin is nog steiler dan de andere en voor sommige hebben we zelfs trappen nodig. Het zand heeft zijn werk gedaan, ik ben bekaf. Soms moet ik zelfs een heuveltje opstappen en bij de drankposten stop ik telkens om te drinken. Cola, banaan, dropjes, SUIKER NUUUUUUUUU!

Op zo een momenten denk je toch, wat doe ik hier nu toch? Alleen nog als ik fotografen zie, komt de moose naar boven. Dan haal ik mijn schouders van mijn knieën en doe ik dat ik nog leef. Hoewel ik heel diep zit, prent ik me in dat de meet dichterbij komt. Uren later kom ik in de verte een nieuwe strand tegen, nog anderhalve kilometer te gaan. En dan haal ik de finish. De 42 kilometer van Zeeland is wel niet mijn snelste marathon, maar wel mijn grootste overwinning.

Daarna konden we lekker van de rest van ons weekend genieten, relax.

Antwerpen voor het betere trappenwerk

De kogel is door de kerk. Nog 12 weken trainen voor mijn volgende marathon. Gewoon het gevoel al nog eens met een echt doel bezig te zijn, doet me deugd. Gedaan met al dat feestvet, say hello to Spart, want het zal nog stevig trainen worden nog minstens 550 km te gaan. Maar de marathon van Antwerpen 2013 lijkt me wel wat.

Met de santa run, de ten miles (en marathon) en de cittA Urban City Trail hebben ze in het Stad voor elke loper wat wils. Ik laat me sinds lang nog eens begeleiden door een schema van myasics.be.  Er zijn rete veel mogelijkheden en je hebt er veel feedback van de loopgemeenschap, wat dat ook moge betekenen.

Winterslaap

Beetje bij beetje geraak ik uit mijn loop winterslaap. Het is dan ook berekoud geweest.

Ja er waren weken bij

• dat ik maar 1 keer liep
• dat ik minder dan 20 km liep
• dat ik meer bier dan kilometers vrat
• dat ik mijn garmin vergat op te laden

Maar dat is allemaal verleden tijd. Mijn week gemiddelde gaat weer de hoogte in. Vorige week 4 trainingen en 44 km aan schoen versleten. Not bad at all. De 20 km door Brussel gaan een makkie worden.

www.hardloopschema.nl

Ik was nog vergeten om de site http://www.hardloopschema.nl/ te danken voor hun gratis schema. Midden in mijn marathon training, begon ik aan mezelf te twijfelen. Daarom zocht ik een professioneler schema op.

Hardloopschema.nl staat bovol tips, schema en calculators. Het heeft een betalende versie, maar dat was voor mij niet nodig. Ik nam het gratis schema met de voorbereiding van de marathon van Berlijn. En het heeft gewerkt! Nog 3 minuten beter dan het schema beloofde.

24 urenloop leuven 2010

Je kon me vandaag als een bezetene rondjes zien hossen op de atletiekpiste van het sportkot. De Leuvense 24 urenloop is volop aan de gang. Een geweldig evenement onder de Leuvense studentenkringen. En bijna elk jaar gaat team Apolloon met de eindzege 'lopen'.

De piste is ongeveer 530 meter lang en mijn beste tijden schommelden rond de minuut 30, dat is 20km/u. Zelfs na tien rondjes, bleef ik dit tempo volhouden, maar het blijft sterven. Jeuj ik heb een T-shirt gewonnen.

Mijn vroegere studentenkring Industria staat op dit moment op de vijfde plaats, amper 3 rondjes voor op team Pedal. Er zijn jaren geweest dat we tweedes en derdes eindigden, maar dit jaar komt het er vooral op aan de schade te beperken. Laten we hopen dat ze het volhouden.

Brussel Acerta Ekiden aflossingsmarathon 2010

Ook dit jaar waren we van de partij op de Ekiden van Acerta in Brussel. Het was weer een feesteditie, een prachtig parcour en heel veel sfeer.




Dit jaar schreven er zich 737 ploegen in. We eindigden met ons team als 121ste in een tijd van 3u09m18s, dat is zowaar een gemiddelde van 13,37km/u.

Al onze lopers waren die dag in bloedvorm. Je kon achteraf zelfs een vleug van paardehormoon in ons zweet waarnemen. Zo hard stonken we.

Loper 1 - Frank - 19'36 - 3'56/km - 15.31km/u
Loper 2 - Sven - 41'17 - 4'08 - 14.54
Loper 3 - Geert - 28'13 - 5'39 - 10.64
Loper 4 - Bert - 44'05 - 4'25 - 13.61
Loper 5 - Maarten aka Frank - 20'53 - 4'11 - 14.38
Loper 6 - Nico - 35'15 - 4'54 - 12.25

Ik liep dus 2 keer en ben best tevreden over mijn tijden. 15,3km/u is mijn persoonlijk record op de 5k en mijn garmin gaf nog iets meer meters aan! Na de eerste ronde was ons team 57ste, stoef stoef stoef.

Ons ander team deed het ook lang niet slecht met een eindtijd van 3u49m59s. Kijk gerust eens naar de beste foto's van sportograf.

Mijn marathon diploma

Mijn diploma van mijn geweldige prestatie op de marathon van Brussel 2010 staat online. Heerlijk, ik ben zo fier op mezelf. Bedankt iedereen voor de vele felicitaties.

IK ben een marathon loper

Het mag gezegd worden. De marathon van Brussel 2010 was een feest editie. Een zalig zonnetje, geen wind en niet te warm. Opstaan om 6 uur, koude spaghetti slierten eten met een banaan en dan vertrekken met de trein richting Brussel.

Af en toe praat ik met medelopers over hun voorbereiding en hun doel van de dag. Ik knijp in een oude man zijn neptieten en zet me schrap voor een geweldige apotheose van meer dan 4 maanden voorbereiding. HEt kan niet meer stuk met mijn meer dan 1000 km voorbereiding en 3 u 30 als doel.

Ik besloot te starten aan de 3u 45 ballonnen, dan vertrek ik een scheet later dan de gele 3u30 ballonnen. Als ik die bijhaal of daarbij blijf haal ik mijn doel zowiesow. Na 3km loop ik op 15 meter van de gele ballonnen. Ik merk wel dat ze de eerste kilometers voorliggen op schema. Dat is waarschijnlijk om het verval van de laatste 10 km op te kunnen vangen.

Na 16 km besluit ik de gele ballonnen in te halen. We vertrekken richting Tervuren. Stillekes aan begin ik te beseffen dat het tempo goed ligt , ik niet ga moeten gaan kakken, maar dat mijn maag wel nogal borrelt. De bevoorading is op zijn minst interessant te noemen. Om de 2,5 km slagen ze u om uw oren met waterkes, AA drink, banaan, een AA gelleke en dan had ik nog druivensuiker, nen energiedrink en een graanreep mee. Beurps borrel burp.

Op weg naar Tervuren zie ik de Keniaan Levy Matebo al terug richting grote markt hossen. Met hossen bedoel ik tegen 18.9 per uur over het asfalt vliegen. Pas een paar minuutjes later zie ik de eerste Belgen die strijden om het Belgisch kampioenschap marathonlopen. Ik zorg gewoon voor stabiele tussentijden. Telkens mooi aan het zelfde tempo haal ik beetje bij beetje de andere marathonlopers wat in.

Ik zie geweldige paleizen, tunnels, musea, stadsparken, triomfbogen en lege wegen de revue passeren. Het is een mooie omloop. In het park van Tervuren denk ik plots, en vanaf nu is het nog enkel teruglopen. Nog 'maar' 15 km. Mijn tempo zakt niet, maar mijn hartslag begint toch wat aan de hoge kant te liggen. De gele ballonnen zijn nergens meer te bekennen.

Feitelijk loopt er niets mis, geen pijntjes, geen darmen die opspelen, ik kan het tempo aanhouden enzovoort. Enkel mijn maag zit soms vol. En dan na 34 km geeft mijn hartslagmeter er de brui aan. Mijne Garmin 405 denkt dat er geen batterij meer over is en gaat in sleepstand. Paniek, ik moet nog een heel eind en weet plots absoluut niet meer hoe snel ik loop of hoe laat het is. Het enigste dat ik kan doen is er stevig de pas in houden. Versnellen zit er absoluut niet meer in.

Km 35, het gaat nog wel, maar ik begin meer en meer te denken in nog maar 7 km, 6.5. Gelukkig komt nu de halve marathon samen met de echte marathon. Veel meer volk, maar wel trager. Goed voor de moraal dus. De Tervurenlaan omhoog is veel langer, steiler en venijniger dan ik me kan herinneren van de 20 km door Brussel. Het zulllen die extra 20 km in de benen zijn die het em doen. Eenmaal bovenaan zie ik het Jubelpark, vanaf nu weet ik het zeker. Ik ga finishen en waarschijnlijk binnen mijn gestelde doeltijd.

Als bonus komt mijn Garmin uit de winterslaap. Ik ben een 5vijftal kilometers kwijt, maar kan nu terug controleren of mijn tempo niet afzakt. Enkel nog 3 km afdalen richting grote markt. Ik blijf aftellen en uiteindelijk zie ik het bordje : nog 100 m. Heerlijk ik kom aan en mijn emoties komen los. Deze medaille heb ik zo hard verdiend. Voor iedereen die me tips gaf, voor iedereen die me steunde, voor iedereen die me supporterde, voor al de tijd ten koste van mijn super gezinnetje en tot slot voor mezelf. Ik ben heel heel heel TROTS op mezelf!

De volledige einduitslag vind je hier, ik liep met nr 1329. Uiteindelijk is mijn eindtijd 3 u 26 min en 14 sec geworden. Ik heb de 412ste tijd geopen van de 2000 marathonlopers.Dat is 12.3 km per uur. Niet slecht voor een debuut marathon. Nu is het rusten geblazen.

Tapering

Zondag loop ik hem, de marathon van Brussel 2010. Voor de moment niets dan rust. Tapering zoals dat heet. Het is vreemd dat ik nu op 2 marathon benen door het leven ga. Mijn conditie is goed, maar een marathon lopen met dees 2 luciferstokskes? We zien zondag wel.

Gelukkig heb ik mijn dochter en vrouwtje nog, om mij op te hemelen. Sterre leerde deze week speciaal ter ere van mijn eerste marathon, zelfstandig te lopen. Het is toch een schatteke.

Voordelen van lopen

Soms moet ik vroeg uit de veren om mijn marathon training te kunnen combineren met een druk en zalig gezinsleven. Eenmaal aan het lopen is het zalig om de dag te zien ontwaken. Eenmaal nam ik mijn fototoestel mee.

Dit is het geslaagde resultaat.

Kilometers vreten

Marathons bestaan uit 42.2 km. Als je deze afstand ooit in 1 keer achter elkaar wil afleggen, moet je veel oefenen. En een beet zijn.

Mijn schema doet me dan ook kilometers vreten. Maar dat is dan ook de enigste manier om die afstand in de benen te krijgen. Anders geraak je nooit aan de finish zonder kleer/spierscheuren.

Dus je past je wekelijkse loopjes aan. Een keer in de week doe je een long run. Het tempo mag lager, maar de afstand moet  hoger. Gisteren 32km aan wedstrijdtempo gelopen en mijn benen zijn zo leeg dat ze zelfs geen pap meer kunnen zeggen. Enkel nog poep.